Η αυχενική οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια νόσος της σπονδυλικής στήλης στο τμήμα C1-C7, στην οποία εμφανίζονται εκφυλιστικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης κατατάσσεται δεύτερη σε επιπολασμό μεταξύ όλων των εκφυλιστικών-δυστροφικών παθολογιών της σπονδυλικής στήλης (μετά την οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης). Τις τελευταίες δεκαετίες, αυτή η ασθένεια έχει γίνει σημαντικά «νεότερη», και σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι σχετικά νεαρής ηλικίας (έως 35 - 40 ετών) προσβάλλονται από αυτήν.
Η φαρμακευτική θεραπεία αυτής της ασθένειας είναι συμπτωματική και δεν σταματά την ανάπτυξη επιπλοκών - προεξοχή, μεσοσπονδυλική κήλη.
Η αποτελεσματικότητα της μη φαρμακευτικής θεραπείας εξαρτάται από το στάδιο της νόσου. Για να επιτευχθούν μόνιμα θετικά αποτελέσματα, είναι απαραίτητο να επηρεαστεί η αιτία των μεταβολικών διαταραχών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Για το σκοπό αυτό, οι κλινικές χρησιμοποιούν σύνθετη θεραπεία χρησιμοποιώντας μεθόδους ανατολίτικης φυσιοθεραπείας και ρεφλεξολογίας, η οποία δίνει θετικά αποτελέσματα σε περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων της νόσου.
Συμπτώματα, σημεία
Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες.
- Η πρώτη ομάδα συμπτωμάτων σχετίζεται με τις αιτίες της εμφάνισής της - μυϊκούς σπασμούς. Εκδηλώνονται ως επίμονος πόνος και ένα αίσθημα ακαμψίας στην περιοχή του τραχήλου της μήτρας και στο άνω μέρος της πλάτης.
- Η δεύτερη ομάδα συμπτωμάτων σχετίζεται με τσίμπημα των ριζών των νεύρων στα τμήματα C1-C7 - αυτό είναι: πόνος στο πίσω μέρος του κεφαλιού, μούδιασμα, αδυναμία των δακτύλων, πόνος στην καρδιά, κάτω από την ωμοπλάτη, στον ώμο, στο αντιβράχιο. Όταν μια νευρική ρίζα πιέζεται στο κάτω μέρος της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και στο όριο της με τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, αναπτύσσεται μεσοπλεύρια νευραλγία: καυστικός ή μαχαιρωμένος πόνος στο στήθος, ο οποίος εντείνεται όταν προσπαθείτε να πάρετε μια βαθιά αναπνοή, όταν βήχετε, φτάρνετε, ερυθρότητα του δέρματος στα μεσοπλεύρια διαστήματα. Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης που σχετίζονται με τσιμπημένες νευρικές ρίζες στη σπονδυλική στήλη είναι συνήθως μονόπλευρα και εντείνονται με την κίνηση και τη σωματική δραστηριότητα.
- Η τρίτη ομάδα συμπτωμάτων σχετίζεται με διαταραχή της παροχής αίματος στον εγκέφαλο - αυτά είναι: ζάλη, πονοκεφάλους, σκοτάδι, κηλίδες που τρεμοπαίζουν στα μάτια, θόρυβος ή κουδούνισμα στα αυτιά, αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης, μειωμένος συντονισμός κινήσεων, αστάθεια στο βάδισμα, διαταραχή μνήμης, μειωμένη νοητική απόδοση, ναυτία.
Το σύμπλεγμα συμπτωμάτων της αυχενικής οστεοχόνδρωσης που σχετίζεται με την εξασθενημένη παροχή αίματος στον εγκέφαλο ονομάζεται σύνδρομο σπονδυλοβασιλικής ανεπάρκειας.
Λόγοι ανάπτυξης, στάδια
Η περιοχή των αυχενικών σπονδύλων είναι το πιο κινητό μέρος της σπονδυλικής στήλης, το οποίο βιώνει συνεχή πίεση, στηρίζοντας το κεφάλι και συγκρατώντας το βάρος του.
Σπουδαίος!
Όταν το κεφάλι γέρνει προς τα εμπρός, το φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους αυξάνεται σημαντικά, αυτό επιταχύνει τη φθορά τους και προκαλεί την ανάπτυξη οστεοχόνδρωσης. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι το πάθος για τα smartphones και άλλα gadgets είναι ένας από τους παράγοντες της ταχείας εξάπλωσης αυτής της ασθένειας.
Τα φορτία στη σπονδυλική στήλη απορροφώνται και απορροφώνται από ελαστικά επιθέματα που βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων και ονομάζονται μεσοσπονδύλιοι δίσκοι. Αποτελούνται από συνδετικό (κολλαγόνο) ιστό και περιέχουν μεγάλη ποσότητα υγρού. Το κολλαγόνο παρέχει ελαστικότητα και απορρόφηση κραδασμών και το νερό παρέχει αντίσταση στη συμπίεση.
Εάν διαταραχθεί η παροχή αίματος στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, αυτό οδηγεί σε επιβράδυνση της αναγέννησης των συνδετικών ιστών και ταυτόχρονα σε αφυδάτωση. Ως αποτέλεσμα, οι δίσκοι χάνουν τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών και την αντοχή τους στην καταπόνηση.
Ο κύριος λόγος για την ανάπτυξη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι η μυϊκή ένταση, η υπερτονικότητα και οι μυϊκοί σπασμοί στην άνω πλάτη και στην περιοχή του τραχήλου της μήτρας. Η ανάπτυξη της νόσου διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό από την κακή στάση του σώματος (σκύψιμο), τον καθιστικό τρόπο ζωής και την παρατεταμένη παραμονή σε στατική στάση.
Οι μυϊκοί σπασμοί εμποδίζουν τη ροή του αίματος στη σπονδυλική στήλη, διαταράσσουν την κυκλοφορία του αίματος και την παροχή αίματος στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Αυτό οδηγεί σε διαταραχή των μεταβολικών διεργασιών και στην αναγέννηση των ιστών.
Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι λαμβάνουν όλο και λιγότερο κολλαγόνο (το δομικό υλικό του συνδετικού ιστού) και οξυγόνο. Η διαδικασία της κυτταρικής τους ανανέωσης επιβραδύνεται.
Ως αποτέλεσμα, η φθορά των μεσοσπονδύλιων δίσκων συμβαίνει πιο γρήγορα από την αποκατάστασή τους - αναπτύσσεται η οστεοχόνδρωση.
Η ασιτία των μεσοσπονδύλιων δίσκων οδηγεί στον εκφυλισμό τους και, κατά συνέπεια, σε εκφυλιστικές αλλαγές - γίνονται όλο και πιο πεπλατυσμένοι, ξηροί και λεπτοί. Όταν ο πολφικός πυρήνας στεγνώσει, σχηματίζονται ακτινικές ρωγμές σε αυτόν και ο άκαμπτος ινώδης δακτύλιος του δίσκου γίνεται χαλαρός και χαλαρός.
Δεδομένου ότι η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης βιώνει συνεχή πίεση από το βάρος του κεφαλιού και τις κινήσεις του (κλίσεις, στροφές προς τα δεξιά, αριστερά), η διαδικασία των εκφυλιστικών αλλαγών σε αυτήν αναπτύσσεται ιδιαίτερα γρήγορα. Το πάχος των δίσκων γίνεται όλο και μικρότερο, το ύψος των κενών μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται και γίνονται όλο και πιο κοντά ο ένας στον άλλο.
Κάθε σπόνδυλος αποτελείται από ένα σώμα, μέσα στο οποίο βρίσκεται ο νωτιαίος σωλήνας και ο νωτιαίος μυελός περνά, και επεξεργάζεται. Όταν οι σπόνδυλοι ενώνονται, οι διαδικασίες τους κλείνουν και, σαν λαβίδες, πιάνουν και τσιμπούν τις ρίζες των νεύρων που εκτείνονται από το νωτιαίο μυελό.
Ο πόνος όταν πιέζεται εξαπλώνεται κατά μήκος του νεύρου, ακτινοβολώντας στην καρδιά, το χέρι, τον ώμο και κάτω από την ωμοπλάτη.
Σπουδαίος!
Οι νευρικές ρίζες ονομάζονται «ριζοειδείς ρίζες» και ο πόνος που εμφανίζεται όταν πιέζονται ονομάζεται ριζοπάθεια. Το μακροχρόνιο τσίμπημα των νευρικών ριζών συχνά οδηγεί στη φλεγμονή τους - ριζίτιδα.
Ο πόνος από ένα τσιμπημένο νεύρο προκαλεί πρόσθετο μυϊκό σπασμό, ο οποίος συμπιέζει τη σπονδυλική αρτηρία. Αυτή η αρτηρία μεταφέρει αίμα στον εγκέφαλο. Όταν συμπιέζεται, η παροχή αίματος στον εγκέφαλο επιδεινώνεται, αναπτύσσεται λιμοκτονία οξυγόνου (υποξία) και αυτό γίνεται η αιτία του συνδρόμου της σπονδυλοβασιλικής ανεπάρκειας.
Για την αντιστάθμιση των φορτίων στο φόντο των εκφυλιστικών-δυστροφικών αλλαγών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, εμφανίζονται οστικές αποφύσεις - οστεόφυτα - στις άκρες των σπονδύλων. Η ανάπτυξή τους περιορίζει το εύρος των κινήσεων στην περιοχή του τραχήλου της μήτρας και δημιουργεί ένα αίσθημα ακαμψίας.
Σε όψιμο στάδιο της νόσου, η φυσιολογική λόρδωση (η καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης στην αυχενική περιοχή) εξομαλύνεται.
Στην ανάπτυξή της, η αυχενική οστεοχονδρωσία περνά από τέσσερα στάδια:
- Στο πρώτο στάδιο, υπάρχει μια προοδευτική μείωση του ύψους του χάσματος μεταξύ των σπονδύλων με φόντο την αυξανόμενη λέπτυνση του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αυτό προκαλεί τσίμπημα της νευρικής ρίζας, διαταραχή της νεύρωσης του χεριού. Αναπτύσσεται σύνδρομο πόνου, καθώς και σύνδρομο σπονδυλοβασιλικής ανεπάρκειας, που σχετίζεται με επιδείνωση της παροχής αίματος στον εγκέφαλο και την υποξία του. Οι οστικές αναπτύξεις σχηματίζονται κατά μήκος των άκρων των σπονδύλων. Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη είναι σαφώς ορατές σε ακτινογραφίες και τομογραφίες.
- Στο δεύτερο στάδιο, η προεξοχή του δίσκου εμφανίζεται σε φόντο αποδυνάμωσης, ινοποίησης και χαλάρωσης του εξωτερικού, σκληρού ινώδους δακτυλίου - προεξοχής. Τις περισσότερες φορές, η προεξοχή είναι τοπικής φύσης και κατευθύνεται προς την οπίσθια κατεύθυνση - προς τη σπονδυλική στήλη. Τέτοιες προεξοχές ονομάζονται ραχιαία. Μια προεξοχή στην πλάγια κατεύθυνση ονομάζεται πλάγια προεξοχή. Στο πλαίσιο της αστάθειας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και της ανάπτυξης οστεοφύτων, είναι δυνατή η ανάπτυξη σπονδυλοαρθρώσεων.
- Στο τρίτο στάδιο, ο εξωτερικός ινώδης δακτύλιος δεν μπορεί να αντέξει την εσωτερική πίεση και σπάει. Σε αυτή την περίπτωση, μέρος του pulposus πυρήνα συμπιέζεται έξω - σχηματίζεται μια μεσοσπονδυλική κήλη. Εάν συμβεί πρόπτωση δίσκου προς την οπίσθια κατεύθυνση, είναι δυνατή η συμπίεση (στένωση) του νωτιαίου μυελού με την ανάπτυξη μονόπλευρης ή αμφοτερόπλευρης πάρεσης και παράλυσης.
- Στο τέταρτο στάδιο, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν εντελώς τις λειτουργίες τους και το εύρος των κινήσεων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης μειώνεται στο ελάχιστο. Τα οστεόφυτα φτάνουν σε τέτοιο μέγεθος που καθιστούν αδύνατη την περιστροφή του κεφαλιού.
Διαγνωστικά
Η διάγνωση της αυχενικής οστεοχόνδρωσης περιλαμβάνει εξωτερική εξέταση και μελέτες υλικού.
Κατά τη διάρκεια μιας εξωτερικής εξέτασης, ο γιατρός ψηλαφίζει την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, εντοπίζει κέντρα μυϊκών σπασμών (σημεία ενεργοποίησης) και καθορίζει τον εντοπισμό της νόσου. Στη συνέχεια, πραγματοποιεί δοκιμές στη μυϊκή δύναμη των χεριών για να εκτιμήσει τη διαταραχή της νεύρωσης.
Από τις διαγνωστικές μεθόδους υλικού, χρησιμοποιείται ακτινογραφία και μαγνητική τομογραφία (MRI).
Μια ακτινογραφία δείχνει το ύψος των κενών μεταξύ των σπονδύλων (και τη μείωση τους), τα οστεόφυτα.
Η μαγνητική τομογραφία (MRI) επιτρέπει μια πιο λεπτομερή εξέταση των συνδετικών ιστών - μεσοσπονδύλιου δίσκου, συνδέσμων, νευρικών δομών, αιμοφόρων αγγείων. Η τομογραφία δείχνει τη δομή του μεσοσπονδύλιου δίσκου, την προεξοχή του, την παρουσία κήλης ή προεξοχής, την παρουσία ή απουσία στένωσης του νωτιαίου μυελού και βοηθά στην εκτίμηση του βαθμού διαταραχής της παροχής αίματος.
Το υπερηχογράφημα Doppler (USD) χρησιμοποιείται για τη μελέτη της ροής του αίματος στη σπονδυλική αρτηρία.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας
Μαζί με τον βελονισμό, τον βελονισμό, τη θεραπεία με κενό και τη μοξοθεραπεία, η ιρουδοθεραπεία χρησιμοποιείται ευρέως στην ανατολίτικη ιατρική για τη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Οι ιατρικές βδέλλες τοποθετούνται στην περιοχή του λαιμού-κολάρου και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Η έκκριση του σάλιου της βδέλλας περιέχει ένα σύμπλεγμα βιοδραστικών ουσιών που αραιώνουν το αίμα και έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Η Hirudotherapy βοηθά στη βελτίωση της παροχής αίματος στον εγκέφαλο και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, στη σταθεροποίηση της αρτηριακής πίεσης, στην ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή. Αυτή είναι μια από τις αποτελεσματικές βοηθητικές μη φαρμακευτικές θεραπείες για την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
- Μέθοδοι θεραπείας με φάρμακα. Για τη μείωση της φλεγμονής και του πόνου όταν πιέζεται ένα νεύρο, χρησιμοποιούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) με βάση τη δικλοφενάκη, την ιβουπροφαίνη, την κετοπροφαίνη, την πιροξικάμη κ.λπ. με τη μορφή αλοιφών, ενέσεων ή από του στόματος. Για την ανακούφιση του έντονου πόνου, μπορεί να γίνει ένεση ενός αναλγητικού στον επισκληρίδιο χώρο - μεταξύ του περιόστεου και της επένδυσης του νωτιαίου μυελού. Αυτή η μέθοδος ονομάζεται επισκληρίδιος αποκλεισμός. Το αποτέλεσμα της ανακούφισης του πόνου διαρκεί από αρκετές ημέρες έως αρκετούς μήνες. Τα χονδροπροστατευτικά (για την επιβράδυνση της διαδικασίας καταστροφής των συνδετικών ιστών των μεσοσπονδύλιων δίσκων και των αρθρώσεων), τα αγγειοδιασταλτικά και τα σύμπλοκα βιταμινών (βιταμίνες Β, Α, Ε) μπορούν να συνταγογραφηθούν ως βοηθητικοί παράγοντες. Για τη μείωση της μυϊκής έντασης και των σπασμών, χρησιμοποιούνται αντισπασμωδικά και μυοχαλαρωτικά.
- Μη φαρμακευτική θεραπεία. Οι μη φαρμακευτικές μέθοδοι περιλαμβάνουν ρεφλεξολογία και φυσιοθεραπεία για τη μείωση του φορτίου στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, την εξάλειψη των μυϊκών σπασμών, την υπερτονικότητα, τη μείωση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων της νόσου, τη φλεγμονή.
- Χειρουργική θεραπεία
Η κύρια ένδειξη για χειρουργική επέμβαση είναι η στένωση του νωτιαίου μυελού ή η μεγάλη πιθανότητα ανάπτυξής της.
Η χειρουργική επέμβαση για την οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης ονομάζεται δισκεκτομή. Συνίσταται στη μερική ή πλήρη αφαίρεση του προσβεβλημένου δίσκου και την αντικατάστασή του με ενδοπρόσθεση.
Σπουδαίος!
Η χειρουργική επέμβαση δεν εξαλείφει την αιτία της ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας και των επιπλοκών της, επομένως, σε 10 - 15% των περιπτώσεων, αναπτύσσονται υποτροπές μετά από αυτήν - νέες προεξοχές, κήλες σε παρακείμενα τμήματα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Θεραπεία στην κλινική
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του τραχήλου της μήτρας σε μια εξειδικευμένη κλινική θα βοηθήσει στην εξάλειψη της αιτίας της νόσου και, ως αποτέλεσμα, τα συμπτώματά της εξαφανίζονται και η ανάπτυξη επιπλοκών αποτρέπεται.
Η θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθεί με μη φαρμακευτικά μέσα, χωρίς χειρουργική επέμβαση. Η αποτελεσματικότητά του στα στάδια 1 - 3 της νόσου είναι μεγαλύτερη από 90%.
Ένα υψηλό θεραπευτικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται χάρη στη συνέργεια πολλών μεθόδων ως μέρος μιας σύνθετης συνεδρίας διάρκειας 1 - 1,5 ώρας.
- Βελονισμός. Πιέζοντας σταθερά τα κέντρα σκανδάλης, ο γιατρός ανακουφίζει από μυϊκούς σπασμούς, χαλαρώνει τους τεντωμένους μύες και αφαιρεί τα εμπόδια στη ροή του αίματος και στην παροχή αίματος στη σπονδυλική στήλη. Με τη βοήθεια του βελονισμού εξαλείφεται η κύρια αιτία της νόσου, βελτιώνεται η κυκλοφορία του αίματος και επιταχύνονται οι διαδικασίες του μεταβολισμού και της αναγέννησης των ιστών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
- Θεραπεία Moxibustion. Η σημειακή θέρμανση της περιοχής του τραχήλου της μήτρας, του άνω μέρους της πλάτης και του πίσω μέρους του κεφαλιού προκαλεί ροή αίματος, επιταχύνει την επούλωση και αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, κινητοποιεί και διεγείρει τους φυσικούς μηχανισμούς ανάκτησης. Μαζί με το βελονισμό, αυτή είναι μια από τις βασικές διαδικασίες στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας.
- Βελονισμός. Η εισαγωγή βελόνων σε βιοενεργά σημεία βελτιώνει την αγωγιμότητα των νευρικών καναλιών, εξαλείφει το μούδιασμα στο χέρι και αποκαθιστά τη μυϊκή δύναμη του χεριού. Επιπλέον, ο βελονισμός έχει αναλγητική δράση που δεν είναι κατώτερη από τη χρήση αναλγητικών (επισκληρίδιος αποκλεισμός) και ανώτερη από τα ΜΣΑΦ.
Ο βελονισμός ενισχύει την επίδραση του βελονισμού και έχει αντιφλεγμονώδη και αντιοιδηματώδη δράση. - Λιθοθεραπεία. Η προθέρμανση με πέτρες διεγείρει τη ροή του αίματος, βοηθά στην καλύτερη χαλάρωση των τεντωμένων μυών και επιταχύνει την αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
- Θεραπεία κενού. Το cupping και το cupping massage βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος, δημιουργούν ροή αίματος, διεγείρουν την ανάκτηση του δίσκου και βοηθούν στην ανακούφιση της μυϊκής έντασης.
- Χειροκίνητη θεραπεία. Χρησιμοποιώντας ήπια διάταση (έλξη) της σπονδυλικής στήλης, ο γιατρός ξεφορτώνει τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, αυξάνει το ύψος των κενών μεταξύ των σπονδύλων, απελευθερώνει συμπιεσμένες νευρικές ρίζες και αιμοφόρα αγγεία, αυξάνει την κινητικότητα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ανακουφίζει από τον πόνο.
Η χειρωνακτική θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για μη επιπλεγμένη οστεοχονδρωσία. Η έλξη της σπονδυλικής στήλης πρέπει να εκτελείται αυστηρά με το χέρι. Οι μέθοδοι έλξης υλικού είναι, κατά κανόνα, αναποτελεσματικές και σε περίπτωση περίπλοκης ασθένειας είναι επικίνδυνες και απαράδεκτες. Επί παρουσίας κήλης ή ραχιαία προεξοχής με κίνδυνο σπονδυλικής στένωσης, η χειρωνακτική θεραπεία αντενδείκνυται. Για να αποκλειστούν οι αντενδείξεις, πρέπει να γίνει μαγνητική τομογραφία.
Πριν από μια συνεδρία χειροκίνητης θεραπείας, οι μύες της πλάτης πρέπει να είναι καλά χαλαροί, η σπονδυλική στήλη δεν πρέπει να είναι σε τεταμένη κατάσταση. Διαφορετικά, η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές - ρήξη συνδέσμου, διάστρεμμα ή ρήξη μυών, κάταγμα μεσοσπονδύλιου συνδέσμου. Στην κλινική, η χειρωνακτική θεραπεία χρησιμοποιείται μόνο μετά από προκαταρκτικό βελονισμό προκειμένου να εξαλειφθεί πλήρως ο κίνδυνος παρενεργειών.
Η πορεία της θεραπείας για την οστεοχονδρωσία του τραχήλου της μήτρας είναι συνήθως 10 - 15 σύνθετες συνεδρίες, οι οποίες πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη μέρα. Μετά από αυτό, γίνεται μαγνητική τομογραφία ελέγχου για την αξιολόγηση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων.
Μετά από έξι μήνες, μπορεί να συνταγογραφηθεί δεύτερος κύκλος θεραπείας (συνήθως για επιπλεγμένη οστεοχόνδρωση).
Επιπλοκές
Στην αυχενική περιοχή, η διάμετρος του σπονδυλικού (νωτιαίου) σωλήνα είναι ελάχιστη, επομένως ακόμη και μικρές κήλες και προεξοχές αποτελούν σοβαρό κίνδυνο.
Η πιο σοβαρή επιπλοκή της νόσου είναι η στένωση του νωτιαίου μυελού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή του καρδιαγγειακού, αναπνευστικού και άλλων συστημάτων του σώματος, πάρεση, παράλυση και, ως αποτέλεσμα, αναπηρία.
Πρόληψη
Η καλύτερη πρόληψη της αυχενικής οστεοχονδρωσίας είναι η κολύμβηση, τα παιχνίδια στην ύπαιθρο και άλλες σωματικές δραστηριότητες, καθώς και η διατήρηση της σωστής στάσης του σώματος.
Σπουδαίος!
Ένα καλό μέσο για την πρόληψη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι η φυσικοθεραπεία. Είναι καλύτερα εάν ένας γιατρός αποκατάστασης επιλέξει ένα σύνολο ασκήσεων άσκησης θεραπείας για εσάς. Η κύρια εγγύηση για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας άσκησης είναι η κανονικότητα και όχι η ένταση της σωματικής δραστηριότητας. Οι ασκήσεις πρέπει να εκτελούνται καθημερινά, ταυτόχρονα - αυτό είναι το κλειδί για τα αποτελέσματα.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι δυνατόν να θεραπεύσετε την αυχενική οστεοχονδρωσία με σπιτικές θεραπείες;
Στο σπίτι, μπορείτε να ανακουφίσετε μερικά από τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, αλλά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί πλήρης θεραπεία. Η χρήση μεθόδων όπως ο βελονισμός, ο βελονισμός, η μοξοθεραπεία, παρά τη φαινομενική απλότητα αυτών των διαδικασιών, απαιτεί ιατρούς υψηλής εξειδίκευσης και εμπειρίας. Το ίδιο ισχύει και για την hirudotherapy. Η χρήση αντιφλεγμονωδών αλοιφών (ΜΣΑΦ) έχει συμπτωματική δράση και μπορεί να μειώσει προσωρινά τον πόνο. Τα θερμαντικά επιθέματα και οι κομπρέσες μπορούν να βελτιώσουν την τοπική κυκλοφορία του αίματος, να μειώσουν την ένταση των μυών και να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά δεν αποτελούν θεραπεία.
Τι είναι καλύτερο, θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση για μεσοσπονδύλιους δίσκους;
Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η συντηρητική θεραπεία δεν είναι πλέον δυνατή. Δηλαδή, παρουσία στένωσης του νωτιαίου μυελού ή υψηλού κινδύνου εμφάνισής της στο στάδιο της μεσοσπονδυλικής κήλης. Αυτή είναι μια έσχατη λύση, η οποία χρησιμοποιείται αναγκαστικά προκειμένου να αποφευχθεί το χειρότερο - η παράλυση του σώματος. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι καν θεραπεία, αφού δεν αποκαθιστά τον προσβεβλημένο δίσκο. Σε όλες τις περιπτώσεις όπου είναι δυνατή η συντηρητική θεραπεία, είναι καλύτερο να γίνει χωρίς χειρουργική επέμβαση.
Είναι δυνατή η θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης;
Στα πρώιμα και ακόμη και μεσαία στάδια της νόσου, η ανάπτυξή της όχι μόνο μπορεί να σταματήσει, αλλά και να αντιστραφεί και να επιτευχθεί αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Δηλαδή, θεραπεύστε την ασθένεια. Φυσικά, εάν συνεχίσετε τον προηγούμενο τρόπο ζωής σας μετά από αυτό και δεν ακολουθήσετε τις συστάσεις του γιατρού, η ασθένεια θα υποτροπιάσει. Η νίκη επί της οστεοχόνδρωσης είναι δυνατή μόνο με την κοινή εργασία και ευθύνη του γιατρού και του ασθενούς.