Εάν ακούτε έναν ήχο τσακίσματος στην άρθρωση του γόνατος κατά τη διάρκεια της κίνησης, αυτό είναι το πρώτο σημάδι γονάρθρωσης. Οι συντηρητικές μέθοδοι παραδοσιακής και εναλλακτικής ιατρικής θα βοηθήσουν στην πρόληψη της καταστροφής του χόνδρινου ιστού και στη διατήρηση της φυσιολογικής κινητικής λειτουργίας. Η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει αμέσως - μόνο σε αυτή την περίπτωση οι ρευματολόγοι δίνουν ευνοϊκή πρόγνωση.
Τι είναι η γονάρθρωση;
Μια μη φλεγμονώδης, εκφυλιστική ασθένεια που προσβάλλει τη μεγαλύτερη άρθρωση - το γόνατο - ονομάζεται γονάρθρωση. Ένας μάλλον ασυνήθιστος ιατρικός ορισμός έχει μια απλούστερη "λαϊκή" έννοια - "απόθεση αλατιού". Αν και η κλινική εικόνα της γονάρθρωσης της άρθρωσης έχει λίγα κοινά με την περίσσεια ασβεστοποιημένων αλάτων στην άρθρωση του γόνατος. Δεν έχουν καμία επίδραση στην παθολογία και αποτελούν παράπλευρη εκδήλωση διαταραχής του μεταβολισμού.
Η ανάπτυξη γονάρθρωσης της άρθρωσης του γόνατος διευκολύνεται από αρνητικές διεργασίες στον υαλώδη χόνδρο, κυρίως κακή κυκλοφορία του αίματος σε μικρά οστικά αγγεία. Η έλλειψη θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου που μεταφέρεται από τη λεμφική ροή οδηγεί σε καταστροφή του εξωτερικού χόνδρινου στρώματος του γόνατος.
Στα αρχικά στάδια, η ασθένεια είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναγνωριστεί. Η παραμόρφωση της άρθρωσης συμβαίνει αργά μέχρι να εμπλακεί στη διαδικασία ο υαλώδης χόνδρος του υαλοειδούς. Η ανατομική δομή του συνδέσμου αλλάζει. Εμφανίζεται θολότητα, το ύφασμα πυκνώνει, γίνεται λεπτό και ραγίζει προς όλες τις κατευθύνσεις. Το αποτέλεσμα της παθολογίας μπορεί να είναι η πλήρης εξαφάνιση του χόνδρου, η οποία οδηγεί σε νέες αναπτύξεις στον οστικό ιστό και μη αναστρέψιμη καμπυλότητα του γόνατος.
Ταξινομήσεις της νόσου
Η Διεθνής Ταξινόμηση Νοσημάτων χωρίζει τη γονάρθρωση σε επτά υποκατηγορίες:
- Η πρωτοπαθής γονάρθρωση είναι αμφοτερόπλευρη. Η διάγνωση γίνεται συχνότερα σε γυναίκες ηλικίας 70 έως 74 ετών και σε άνδρες ηλικίας 60 έως 64 ετών. Αυτό τοποθετεί την ασθένεια στην «παλαιότερη» κατηγορία.
- Άλλη πρωτοπαθή γονάρθρωση. Παθολογία μιας άρθρωσης γόνατος, λόγω φυσικής φθοράς ή λόγω άλλων παθήσεων.
- Η μετατραυματική γονάρθρωση είναι αμφοτερόπλευρη. Άτομα διαφορετικών ηλικιακών ομάδων με σοβαρούς τραυματισμούς στα πόδια είναι ευαίσθητα.
- Άλλες μετατραυματικές γοναρθρώσεις. Μονόπλευρα, λόγω τραυματισμών και μώλωπες του άκρου.
- Άλλες δευτερογενείς γοναρθρώσεις είναι αμφοτερόπλευρες. Είναι αποτέλεσμα παλιών, μη πλήρως επουλωμένων μώλωπες, καταγμάτων ή εξαρθρώσεων. Τις περισσότερες φορές διαγιγνώσκεται σε αθλητές που έχουν βαριά φορτία και στα δύο πόδια - ποδοσφαιριστές, αθλητές, πατινάζ.
- Άλλες δευτερογενείς γοναρθρώσεις. Μονομερής ανάπτυξη παθολογίας που σχετίζεται με το επάγγελμα. Για παράδειγμα, μεταλλωρύχοι, μεταλλουργοί, ψαράδες.
- Γονάρθρωση, απροσδιόριστη. Διαγιγνώσκεται όταν η αιτιολογία της νόσου δεν είναι ξεκάθαρη, αφού εξαιρεθεί η ηλικία, η επαγγελματική και η γενετική προδιάθεση.
Σύμφωνα με ιατρικές στατιστικές, περισσότεροι από 10 εκατομμύρια άνθρωποι διαφορετικών ηλικιακών κατηγοριών πάσχουν από γονάρθρωση του ενός ή του άλλου τύπου. Κάθε χρόνο, περίπου 3 χιλιάδες άτομα με τεκμηριωμένη διάγνωση πεθαίνουν.
Λόγοι
Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος αναπτύσσεται λόγω διαταραχής του μεταβολισμού στην άρθρωση του γόνατος, που οδηγεί σε απώλεια απαλότητας και ελαστικότητας του χόνδρου.
Οι καταστροφικές διεργασίες προκαλούνται από διάφορους λόγους:
- Ασθένειες του θυρεοειδούς αδένα που διαταράσσουν τα ορμονικά επίπεδα.
- Μειωμένη βατότητα των αιμοφόρων αγγείων στην άρθρωση του γόνατος.
- Γενετική προετοιμασία;
- Φυσική γήρανση;
- Προηγούμενες ή παρούσες κακώσεις γονάτων διαφόρων προελεύσεων.
- Παχυσαρκία (πάνω από το 20% του φυσιολογικού), ασκώντας έντονη πίεση στην άρθρωση του γόνατος.
- Φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων (πολυαρθρίτιδα, πυώδης αρθροπάθεια).
- Αυτοάνοσα νοσήματα (ρευματοειδής αρθρίτιδα);
- Ειδικές λοιμώδεις παθολογίες (σύφιλη, φυματίωση, εγκεφαλίτιδα).
- Ζώντας σε περιβαλλοντικά δυσμενείς περιοχές, κακή ποιότητα τροφής και νερού.
Οι ρευματολόγοι εντοπίζουν επίσης αρκετούς πρόσθετους λόγους που οδηγούν στην ανάπτυξη γονάρθρωσης. Δυσπλασία σε νεογνά. Με αυτή τη διάγνωση, η άρθρωση φθείρεται πιο γρήγορα. Οι αλλαγές στη δομή του κολλαγόνου οδηγούν σε διαταραχές στην πρωτεΐνη που βρίσκεται στον συνδετικό ιστό.
Συμπτώματα ανάλογα με τον βαθμό της γονάρθρωσης
Η διάγνωση του αρχικού σταδίου της αρθρώσεως του γόνατος είναι δύσκολη. Μόνο η περιγραφή των συμπτωμάτων από τους ίδιους τους ασθενείς και οι εξωτερικές εξετάσεις από ρευματολόγους καθιστούν δυνατή τη σύνταξη μιας κλινικής εικόνας, η οποία διαφέρει για κάθε βαθμό εξέλιξης της γονάρθρωσης:
- Ι βαθμός γονάρθρωσης. Γκρινιασμένος πόνος στο γόνατο, αίσθημα κάποιας δυσκαμψίας, μερική απώλεια ευαισθησίας, δυσκολία στην κάμψη του ποδιού, ειδικά μετά από παρατεταμένη ακινησία, αδυναμία βάδισης ή τρεξίματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, εμφάνιση ελαφρού οιδήματος. Κατά κανόνα, τα συμπτώματα εξαφανίζονται μετά από ανάπαυση ή λήψη απλών αναισθητικών.
- ΙΙ βαθμός γονάρθρωσης. Σε αυτό το στάδιο, είναι ήδη δυνατό να προσδιοριστεί η παθολογία σε ακτινογραφία. Ο πόνος γίνεται πιο δυνατός και εμφανίζεται μετά από κάθε σωματική δραστηριότητα. Η ταλαιπωρία μπορεί ακόμα να ανακουφιστεί με ανάπαυση. Το πρωί, γίνεται πιο δύσκολο να ισιώσετε τα πόδια σας. χρειάζεται λίγος χρόνος για να αποκατασταθεί η λειτουργία του κινητήρα. Η ενόχληση συμπληρώνεται από συχνές κράμπες στη γάμπα, ειδικά τη νύχτα. Ένας ήχος τσακίσματος ακούγεται κατά την οδήγηση. Το πρήξιμο της άρθρωσης του γόνατος είναι έντονο. Εμφανίζονται ορατά σημάδια παραμόρφωσης του άκρου.
- ΙΙΙ βαθμός γονάρθρωσης. Μη αναστρέψιμες αλλαγές συμβαίνουν στην άρθρωση του γόνατος. Μια εικόνα ακτίνων Χ μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια ανωμαλίες του ιστού χόνδρου. Ο πόνος στο γόνατο γίνεται σταθερός και οξύς. Το πόδι σταματά να λυγίζει στο γόνατο. Ο ασθενής δεν μπορεί να περπατήσει χωρίς μπαστούνι ή πατερίτσες. Το πρήξιμο είναι σημαντικό. Το ανατομικό σχήμα του γόνατος λειαίνεται και αποκτά στιβαρή όψη. Εμφανίζεται πρωτογενής καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης.
Διάγνωση
Για να γίνει η σωστή διάγνωση, χρησιμοποιείται ένας συνδυασμός κλινικών εκδηλώσεων αρθρώσεως γόνατος και παραπόνων ασθενών. Για να διευκρινιστούν ή να αποκλειστούν τα αίτια της νόσου, η έρευνα διεξάγεται με διάφορους τρόπους.
Τα τυπικά διαγνωστικά προχωρούν σύμφωνα με το ακόλουθο σχήμα:
- Σύνταξη ιατρικού ιστορικού. Ιστορικό συνοδών νοσημάτων, γενετική προδιάθεση, προηγούμενοι τραυματισμοί και χειρουργικές επεμβάσεις, επαγγελματικές δραστηριότητες κ.λπ.
- Εξωτερική εκτίμηση μυοσκελετικής παραμόρφωσης. Βάδιση, στάση, κατάσταση της άρθρωσης του γόνατος, καμπυλότητα των ποδιών.
- Γενική επιθεώρηση. Ψηλάφηση κάτω ποδιού, μηρού, κατεστραμμένης άρθρωσης, διαπιστώνοντας τον εντοπισμό της νόσου.
- Εργαστηριακές εξετάσεις. Μια γενική εξέταση αίματος παρέχει στοιχεία απουσίας φλεγμονώδους διαδικασίας. Εάν η διαδικασία είναι παρούσα στο φόντο άλλων ασθενειών, τότε θα ανιχνευθεί αυξημένος ρυθμός καθίζησης ερυθροκυττάρων στο αίμα. Το επίπεδο πρωτεΐνης, σφαιρίνης και ινωδογόνου θα διαφέρει από τις κανονιστικές τιμές. Η βιοχημική σύνθεση θα παραμείνει εντός των τυπικών ορίων. Εάν η εξέλιξη της παθολογίας βρίσκεται στα τελικά στάδια, τότε γίνεται βιοψία του αρθρικού υγρού της άρθρωσης του γόνατος.
- Ενόργανη έρευνα. Η ακτινογραφία είναι η κύρια και πιο κοινή μέθοδος διάγνωσης για την υποψία γονάρθρωσης. Κατά κανόνα, ένας ρευματολόγος μπορεί εύκολα να προσδιορίσει τις αλλαγές στη δομή του οστικού ιστού από μια εικόνα ήδη στην αρχή του σταδίου 2 της νόσου. Η παρουσία πλευρικών ασθενειών και τα αίτια της εμφάνισής τους διαγιγνώσκονται χρησιμοποιώντας πιο σύγχρονο και ακριβή εξοπλισμό - μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία, υπερηχογράφημα, οστεοστερνογραφία, θερμογραφία.
Θεραπεία της γονάρθρωσης
Όπως όλες οι παθήσεις των αρθρώσεων, η γονάρθρωση απαιτεί συστηματική θεραπεία, η οποία κατά προτίμηση ξεκινά όταν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα. Σε αυτή την περίπτωση, η πρόγνωση της θεραπείας γίνεται ευνοϊκή και εγγυάται την επιστροφή σε έναν φυσιολογικό τρόπο ζωής σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα.
Η σύνθετη θεραπεία στοχεύει στην ανακούφιση των κύριων σημείων της νόσου:
- Δυσφορία, πόνος και μυϊκός τόνος.
- Βελτίωση της κινητικής λειτουργίας της άρθρωσης του γόνατος.
- Διακοπή της διαδικασίας καταστροφής του χόνδρινου ιστού.
- Ενίσχυση των συνδετικών μυών.
- Αποκατάσταση της φυσιολογικής κυκλοφορίας του αίματος στην άρθρωση του γόνατος.
Φάρμακα
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Βοηθούν στην αντιμετώπιση του πόνου και στην ανακούφιση από το πρήξιμο που προκαλείται από τη φλεγμονή του μυϊκού ιστού.
Χονδροπροστατευτικά
Η αναγέννηση και η αποκατάσταση του χόνδρινου ιστού είναι αδύνατη χωρίς φάρμακα από την ομάδα χονδροπροστατευτών. Αποτελούν το κύριο συστατικό της συντηρητικής θεραπείας.
Αγγειοδιασταλτικά
Χρησιμοποιείται για τη βελτίωση της βατότητας των ενδοαρθρικών αιμοφόρων αγγείων.
Ορμονικά φάρμακα
Μειώστε την παραγωγή της ορμόνης κορτιζόνης για να αποτρέψετε την ανάπτυξη φλεγμονωδών διεργασιών.
Ενέσεις υαλουρονικού οξέος
Χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση του ενδοαρθρικού αρθρικού υγρού. Χάρη σε αυτό, η τριβή μεταξύ των αρθρώσεων μειώνεται, η κινητική λειτουργία ομαλοποιείται και η ελαστικότητα του χόνδρινου ιστού αποκαθίσταται.
Αντιενζυμικοί παράγοντες
Αναστέλλουν τη δραστηριότητα της θρυψίνης, αποτρέποντας έτσι την περαιτέρω καταστροφή της άρθρωσης. Διορισμένος σε συγκρότημα.
Φυσικοθεραπεία
Οι μέθοδοι φυσιολογικής θεραπείας χρησιμοποιούνται με επιτυχία εδώ και δεκαετίες για τη θεραπεία της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος. Αυτό μπορεί να είναι ως ξεχωριστός τύπος θεραπείας, για πρόληψη ή κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης. Το ίδιο ισχύει και για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της νόσου.
Τις περισσότερες φορές, ένας ρευματολόγος συνταγογραφεί τους ακόλουθους τύπους διαδικασιών:
- Ηλεκτροφόρηση με παυσίπονα.
- Θεραπεία με υπερήχους;
- Μαγνητοθεραπεία;
- Έκθεση λέιζερ;
- Εφαρμογές παραφίνης;
- Λασποθεραπεία;
- Θεραπευτική φυσική αγωγή (φυσικοθεραπεία);
- Χειροκίνητη θεραπεία, μασάζ με φαρμακευτικές αλοιφές.
Χειρουργική και προσθετική
Εάν η γονάρθρωση είναι σε προχωρημένο στάδιο, η άρθρωση του γόνατος και ο ιστός του χόνδρου καταστρέφονται, είναι αδύνατο να γίνει χωρίς χειρουργική επέμβαση. Διαφορετικά, το άτομο θα παραμείνει ισόβιο ανάπηρο.
Η σύγχρονη ιατρική προσφέρει διάφορους τρόπους επίλυσης του προβλήματος:
- Αρθρόδεση. Πλήρης αφαίρεση του προσβεβλημένου ιστού και της άρθρωσης του γόνατος. Το σώμα απελευθερώνεται από την πηγή της νόσου, αλλά η κινητική λειτουργία του άκρου χάνεται εντελώς. Χρησιμοποιείται εξαιρετικά σπάνια, εάν ο ασθενής έχει πρόσθετες παθήσεις των αρθρώσεων.
- Αρθροσκόπηση. Ο κατεστραμμένος υαλώδης χόνδρος αφαιρείται. Η επέμβαση είναι χαμηλής τραυματική και έχει σύντομη περίοδο αποθεραπείας. Ενδείκνυται για ασθενείς των οποίων η πρόοδος δεν έχει επηρεάσει την ίδια την άρθρωση του γόνατος.
- Περιαρθρική οστεομία. Μια πολύπλοκη επέμβαση, η ουσία της οποίας είναι να λιμάρουμε τα παραμορφωμένα οστά και τις αναπτύξεις, ακολουθούμενα από την ένωσή τους στην απαραίτητη ανατομική δομή.
- Ενδοπροσθετική. Αφαιρείται η πλήρως κατεστραμμένη άρθρωση του γόνατος και στη θέση της τοποθετείται πρόθεση τιτανίου. Μια αποτελεσματική μέθοδος που σας επιτρέπει να ξεχάσετε για πάντα τη γονάρθρωση. Απαιτεί προσεκτική προετοιμασία και μακρά αποκατάσταση.
Παραδοσιακή ιατρική
Η χρήση λαϊκών συνταγών σε συνδυασμό με συντηρητική θεραπεία μπορεί να ανακουφίσει τα εξωτερικά συμπτώματα (πόνο, πρήξιμο). Οι συνταγές με βάση τα φύλλα δάφνης, τη ρίζα της κολλιτσίδας, το υπερικό, τη βύνη και το σανό έχουν αποδειχθεί καλά. Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αλοιφών, κρέμες, βάμματα και αφεψήματα.
Τα φυτά που αναφέρονται έχουν αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές ιδιότητες. Απαιτεί τακτική και μακροχρόνια χρήση για να επιτευχθούν ορατά αποτελέσματα.
Οι αλοιφές και οι κομπρέσες από μέλι, με την προσθήκη αλκοόλης ή μηλόξυδου, ανακουφίζουν καλά το πρήξιμο και έχουν καταπραϋντική δράση στους προσβεβλημένους ιστούς.
Ένα θρεπτικό μείγμα παρασκευάζεται από λεμόνι και σκόρδο, το οποίο λαμβάνεται από το στόμα, ένα κουταλάκι του γλυκού τη φορά, μετά το πρωινό και το δείπνο. Αυτή η συνταγή έχει γενική δυναμωτική δράση στον οργανισμό, αυξάνει τη διαπερατότητα των αιμοφόρων αγγείων και θρέφει τις αρθρώσεις με χρήσιμα μικροστοιχεία.
Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι οι μέθοδοι θεραπείας στο σπίτι δεν ανακουφίζουν το κύριο πρόβλημα - την παθολογική καταστροφή της άρθρωσης του γόνατος.
Διατροφή
Η διατροφή είναι αναπόσπαστο μέρος της σύνθετης θεραπείας. Η προσαρμογή της διατροφής σας όχι μόνο θα σας βοηθήσει να ελέγξετε το βάρος σας, αλλά θα παράσχετε και τα οστά και τις αρθρώσεις σας με τις απαραίτητες βιταμίνες.
Για έναν ασθενή που έχει διαγνωστεί με γονάρθρωση, τα ακόλουθα αντενδείκνυνται:
- Τηγανητά, πικάντικα, αλμυρά, τουρσί.
- Λιπαροί ζωμοί?
- Αρτοσκευάσματα βουτύρου?
- Φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε όξινα ένζυμα.
- Αλκοολούχα ποτά.
Το μενού θα πρέπει να συμπληρώνεται με ωμά λαχανικά, φρούτα και βότανα, γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση με χαμηλά λιπαρά, ζωμούς από κόκαλα και πιάτα που περιέχουν ζελατίνη (ζελέ, ζελέ).
Πρόσθετες Μέθοδοι
Για τη θεραπεία της γονάρθρωσης, είναι απαραίτητο να υποβάλλεστε σε τακτική θεραπεία σε σανατόριο-θέρετρο, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, όσο πιο συχνά γίνεται. Η υδροθεραπεία, η λασποθεραπεία και οι διαδικασίες χειρωνακτικής θεραπείας μπορούν να διατηρήσουν την ασθένεια για μεγάλο χρονικό διάστημα και να αποτρέψουν την καταστροφή των αρθρώσεων.
Θα χρειαστεί η υπόλοιπη ζωή σας για να διατηρήσετε το πονεμένο γόνατό σας σταθερό. Αλλά αυτό μπορεί να είναι αρκετά ευεργετικό για το σώμα ως σύνολο. Επανεξέταση της διατροφής σας, εξάλειψη κακών συνηθειών, αθλητισμός, επίσκεψη σε θέρετρα - η ποιότητα ζωής μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά.
Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η αυτοθεραπεία, η αγνόηση των πρωτογενών συμπτωμάτων και των αφόρητων φορτίων σε μια πονεμένη άρθρωση του γόνατος μπορεί πολύ γρήγορα να μετατρέψει ένα υγιές άτομο σε ένα αβοήθητο άτομο με αναπηρία.